یاو پرسید: «داستان کی درست بود؟»

پیتر دستش را بالا برد. «آقای آگیکوم. ما نمی‌تونیم بدونیم کدوم داستان درسته.» به‌بقیه‌ی کلاس که یواش یواش داشتند متوجه می‌شدند نکاه کرد. «ما نمی‌تونیم بدونیم کدوم داستان درسته چون ما اونجا نبودیم.»

یاو سری تکان داد. جلوی کلاس روی صندلی‌اش نشست و به تمام آن مردان جوان نگاه کرد. «مشکل تاریخ همینه. ما نمی‌تونیم چیزی رو بدونیم وقتی خودمون اونجا نبودیم تا ببینیم، بشنویم و تجربه کنیم. مجبوریم به حرف‌های دیگران تکیه کنیم. کسانی که اونجا بودند و داستانش‌ رو برای بچه‌هایشان نقل کردند تا بدانند و بعد بچه‌هایشان برای بچه‌های خودشان تعریف کردند. و باز بچه‌های آن‌ها و باز بچه‌های آن‌ها. اما حالا می‌رسیم به مشکل داستان‌های ضدونقیض. کوجو نیارکو می‌گه وقتی جنگجوها به دهکده‌اش امدند کت‌هایشان قرمز بود اما کوامه آدو می‌گه کت‌هاشون آبی بود. پس داستان کدومشون رو باید باور کنیم؟»

پسرها ساکت بودند. به او خیره نگاه کردند و منتظر ماندند.

«ما داستان کسی رو باور می‌کنیم که قدرت بیشتری داره. اون همون کسیه که داستانش رو می‌تونه بنویسه. برای همین وقتی دارید تاریخ می‌خونید همیشه باید این سوال رو از خودتون بپرسید: داستان چه‌کسی این وسط جا افتاده؟ صدای کی خفه شده که صدای این یکی بلند شده؟
وقتی جواب این سوال‌ها رو پیدا کردید، باید بگردید و داستان اون طرف رو هم پیدا کنید. بعد تازه اون موقع می‌تونید یک تصویر واضح از ماجرا داشته باشید، هرچند همچنان ناکامل.»

• صفحه ۳۶۵
#به_خانه_بیا
یآجاسی

«در پانسیونم یک سگ دورگه‌ی بی‌ارزش داشتم. موی پرپشتی داشت که حتی تابستان هم نمی‌ریخت. وضع تاسف‌آوری داشت که آخرش ناچار شدم آن را بزنم. اما درست همان وقتی که می‌خواستم موهای چیده شده را دور بریزم، سگ - نمی‌دانم در ذهنش چه می‌گذشت - زوزه‌ی رقت‌انگیزی کشید، مقداری از موها را به‌دهان گرفت و به‌طرف لانه‌اش دوید. شاید حس می‌کرد که مو قسمتی از تن اوست و نمی‌خواست از آن جدا شود. دارم از موها حرف می‌زنم. مشتی مو. متوجهی؟ دارم سعی می‌کنم حالیت کنم که دلبستگی بیهوده به یک مشت مو چقدر بی‌معناست.»

• صفحه ۶۹
#زن_در_ریگ_روان
کوبو آبه

^^^^^*^^^^^

وضعیت من 23 ساله درحال رقابت با 50 ساله هایی که با دلار هزار تومنی موفق شدن

o*o*o*o*o*o*o*o

نامه ای که نوشتی هرگز نگرانم نکرد
گفته ای بعد از این مرا دوست نخواهی داشت
اما
نامه ات چرا انقدر طولانی است؟
تمیز نوشته ای
پشت و رو دوازده برگ؛ این خودش یک کتاب کوچک است
هیچکس برای خداحافظی نامه ای چنین نمی نویسد
نامه ات نگرانم نکرد⁦


هاینریش‌ هاینه

^^^^^*^^^^^

به من حق بده

دوست داشتنت

تنها راز زندگی ام باشد

من همیشه هرچه را که دوست داشته ام

از دست داده ام!

[video mp4="/uploads/2021/11/Pinterest.mp4"][/video]




..♥♥..................

بر تابه سودای تو گشتیم چو ماهی
تا سوخته گشتیم ولیکن نپزیدیم

* ♥ * ♥ * ♥ * ♥ * ♥ * ♥ *

میگفت برو واسه خودت یه حلقه بخر! گفتم حلقه واسه چی؟!؟
گفت واسه اینکه با هدفات و آرزوهات ازدواج کنی! حلقه رو دستت کن که هرجا خواستی تنبلی کنی و جا بزنی یادت بیفته یه تعهدی با آرزوهات داری؛یادت بیفته جا زدن،خیانته و تو تعهد داری به خودت،به آرزوهات و به قلبت
:)❤️

*~*~*~*~*~*~*~*

خوشبختی
همیشه داشتنِ چیزی نیست
خوشبختی گاهی لذت عمیق
از نداشته‌هاست

یک نوع رهایی که شبیه به هیچ چیز نیست؛ و گاهی ساده و غیرقابل تصور است

‏

♥♥.♥♥♥.♥♥♥

خاورمیانه را
به تقلید چشمان شرقیِ تو ساخته‌اند
پرالتهاب
اندوهگین
خسته
زیبا

نزارقبانی